راه های رسیدن به خودپذیری

خود پذیری

همه ما فقط انسان هستیم، موجوداتی زیبا اما دارای نقص، و سعی می کنیم همه تلاش خود را برای رسیدن به بهترین ها انجام دهیم. با این حال، ما اغلب خودمان را به استانداردهای غیرممکن بالا متعهد می کنیم و در حالی که از دستاوردهای خود چشم پوشی می کنیم، به شدت شکست های خود را قضاوت می کنیم. خودپذیری شامل موضع دلسوزانه و محبت آمیزتر نسبت به خود، و پذیرفتن تمام بخش های خودمان است: خوب، بد، و حتی زشت.

خودپذیری به چه معناست

شخصیت یکی است، و با این وجود در طول عمر تغییر می کند. افت و خیز تجربه بشری با چالش های اجتماعی و ایجاد سطح اطمینان از ارزش شخصی همراه است. خودپذیری عاملی موثر در بهبود بهزیستی کلی روانشناختی است.

عزت نفس بیشتر از پذیرش خود با تأثیر روانشناختی ارتباط دارد. در حالی که عزت نفس یک قطعه مهم در درک جهان شمول یک فرد است، اما عزت نفس از لحاظ روان شناسی، به تنهایی نمی تواند انسانی خوب ایجاد کند.

افراد بیش از حد پیچیده هستند که بتوان یک مشخصه کلی به آن ها داد. انسان هایی که خود را “خوب” یا “بد” نمی دانند از سطح روانی بالاتری برخوردار هستند، و به سمت زندگی هایی حرکت می کنند که به شکوفایی می رسند.

واکنش به باورهای غیر منطقی منجر به احساسات منفی می شود. افرادی که به دنبال تأیید در زمینه های مختلف هستند، ممکن است در هنگام دریافت بازخورد برای افزایش رتبه بندی خود، احساس ناراحتی کنند. مقیاس نگرش و باور عمومی کوتاه شده آزمایشی است که برای افرادی که دچار پریشانی روانی هستند استفاده می شود، و نقش عقاید غیر منطقی را روشن می کند.

خودپذیری توانایی دیدن خود به عنوان یک فرد کامل با محاسن و نواقص است. و شامل ارزش دادن خود بدون توجه به موفقیت یا شکست است. این کار توانایی یادگیری موثر از اشتباهات است، به جای اینکه به آن ها اجازه دهد سلامت روانشناختی فرد را مختل کنند.

توانایی پذیرش خود اساساً به شما اجازه می دهد انسان باشید. هیچ یک از ما در همه امور عالی نیستیم. هیچکدام از ما وحشتناک هم نیستیم. پذیرفتن آنچه هست و نه سرزنش یا تنبیه کردن خود، بخشی از انعطاف پذیری عاطفی است که باعث بهبود بهزیستی در بین سنین، فرهنگ ها و جنسیت های مختلف می شود.

کودکان بیش از همه در این زمینه از مقاومت عاطفی به مداخلات نیاز دارند. با وجود رسانه های اجتماعی و جامعه به عنوان یک ایجادکننده مقایسه و رتبه بندی افراد، جای تعجب نیست که میزان اضطراب در کودکان در حال افزایش است. والدین و معلمان نقش مهمی در هدایت کودکان به سمت ذهنیت رشد و چگونگی یادگیری آن ها از اشتباهات خود دارند.

مدل سازی خودپذیری توسط بزرگسالان شروع بسیار خوبی برای ایجاد انعطاف پذیری عاطفی در کودکان است. در ادامه چند نمونه از راه های افزایش پذیرش خود آورده شده است.

راه های ایجاد خودپذیری

با خود دلسوزی و مهربانی به خود شروع کنید

تحقیقات کریستین نف پیشنهاد می کند که خود دلسوزی یک نوع سالم از خودپذیری است. وقتی با خود صحبت می کنید، تصور کنید که با بهترین دوست خود صحبت می کنید. آنچه با خود می گویید مهم است. سرزنش کردن خود برای سلامتی روانشناختی شما بسیار مضر است.

نقطه خوب برای شروع تمرین خود دلسوزی بخشش و گذشت است. برای بخشش اشتباهاتی که مرتکب شده اید، برای خود نامه بنویسید، و خودتان را به خاطر انجام هر چیزی که خود را برای آن مجازات می کنید، ببخشید.

self acceptance
Pexels/ Self-Acceptance:

از اشتباهات بیاموزید

شکست بخشی از موفقیت است. اتخاذ یک ذهنیت رشد هنگام مواجهه با خطا و اشتباه، نقطه ای قدرتمند برای یادگیری است. درک انعطاف پذیری عصبی و توانایی ما در تغییر مغز با تلاش و در طول زمان، می تواند بسیار ترغیب کننده باشد.

دفعات بعدی که اشتباه کردید، با خود بگویید: “چه جالب، چه کاری دیگری می توانستم انجام دهم؟ ” به ذهنیت های ثابت موجود توجه کنید، زیرا همه ما آن ها را در زمینه های مختلف داریم. پس از اینکه یک ذهنیت ثابت را شناختید، می توانید در مورد یادگیری به طور متفاوتی فکر کنید.

وقتی متوجه خود داوری و انتقاد از خود شدید، یک لیست تهیه کنید. در دو دسته، ببینید که چگونه می توان این انتقادها را تبدیل به پذیرش کرد. وقتی متوجه شدید، آن را یادداشت کنید. تا زمانی که به تمرین این کار ادامه ندهید، ممکن است نتوانید در زمان واقعی تغییر کنید.

ریسک پذیری سالم روش دیگری برای ایجاد خودپذیری است

بسیاری از افراد برای جلوگیری از تحقیر، قضاوت و بازخورد منفی شخصی، انتخاب آگاهانه ای برای “بازی بی خطر” انجام می دهند. افرادی با خودپذیری بالا، فرصت را در استفاده از موارد ناآشنا می بینند. وقتی به آرامی خود را در مسیرهای جدیدی قرار می دهید، زندگی می تواند مانند یک ماجراجویی باشد.

پذیرش بی قید و شرط دیگران را تمرین کنید

هنگام تعامل با دیگران، سعی کنید آن ها را به عنوان یک موجود کامل ببینید. به آن ها اجازه دهید هر چند وقت یک بار کاری را اشتباه انجام دهند و خرابکاری کنند. بیشتر افراد در تلاشند تا بهترین کار را انجام دهند، مهربانی و شفقت با آن ها را تمرین کنید.

خودآگاهی

خودآگاهی یکی از اولین مراحل خودپذیری است. برقراری ارتباط با جنبه های منحصر به فرد که شما را به شخصی خاص تبدیل می کند، شروع بسیار خوبی است.

هدف گذاری

تعیین اهداف می تواند فعالیت مفیدی برای پذیرش خود باشد. تنظیم اهداف واقع بینانه و پاداش دادن به خود هنگامی که این اهداف را به سرانجام رساندید، یک تقویت کننده برای پذیرش کاری است که می توانید با تمام وجود انجام دهید. تعیین اهداف کوچک و افزودن اهداف بزرگ تر در هنگام پیشرفت، راهی برای رشد شخصی است.

در زندگی روزمره خود به دنبال پشتیبان باشید

شما حامی و دوستدارانی دارید. مثبت بودن آن ها را بپذیرید، و اجازه دهید مهربانی آن ها، میزان مثبت بودن شما را تقویت کند. هر انسانی می تواند از مثبت گرایی بیشتری بهره مند شود. وقتی مثبت بودن بیشتر از منفی بودن باشد، افراد می توانند به سمت زندگی پررونق حرکت کنند.

بیشتر بخوانید: خودآگاهی چیست و چرا مهم است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.